EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

بررسی نقش تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACES) در پیش‌بینی شدت لکنت زبان بزرگسالان

جمیل خلیلی, نگار اکبری زرگر, سعیده زمردی

Majallah-i Dānishkadah-i Pizishkī-i Dānishgāh-i ̒ Ulūm-i Pizishkī-i Mashhad. · 2026-05 · 69 (3) · 334-340

DOI: 10.22038/mjms.2026.27745 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Majallah-i Dānishkadah-i Pizishkī-i Dānishgāh-i ̒ Ulūm-i Pizishkī-i Mashhad., 2026-05. Verfasst von جمیل خلیلی und 2 weiteren Autor:innen.

AbstractSchlagwörterBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

مقدمه: لکنت زبان یکی از اختلالات ارتباطی پیچیده است که تحت تأثیر تعامل عوامل زیستی، روان‌شناختی و محیطی قرار دارد. پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهند که تجارب نامطلوب دوران کودکی می‌توانند نقش مهمی در شکل‌گیری الگوهای هیجانی، شناختی و عصبی ایفا کرده و پیامدهای پایداری در بزرگسالی به همراه داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACEs) و شدت لکنت زبان در بزرگسالان دارای لکنت انجام شد.روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی بوده و نمونه پژوهش شامل ۳۴ بزرگسال دارای لکنت زبان هست که به روش نمونه‌گیری در دسترس و از طریق پرسش‌نامه‌های آنلاین انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACE) و پرسش‌نامه نیمرخ خودارزیابی گفتار (WASSP) است . داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ و با بهره‌گیری از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند.نتایج: نتایج نشان داد بین نمره کل ACE و شدت لکنت زبان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p < 0.01). همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که تجارب نامطلوب دوران کودکی قادر است حدود ۲۳ درصد از واریانس شدت لکنت زبان را پیش‌بینی کند.نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش حاکی از آن است که تجارب آسیب‌زای هیجانی و خانوادگی دوران کودکی می‌توانند نقش معناداری در تشدید ابعاد هیجانی، شناختی و رفتاری لکنت در بزرگسالی داشته باشند. بر این اساس، توجه همزمان به عوامل تنظیم هیجان توام با تحول در کنار مداخلات گفتاردرمانی می‌تواند به طراحی رویکردهای درمانی جامع‌تر و مؤثرتر برای افراد دارای لکنت منجر شود.

Schlagwörter

لکنت زبانتجارب نامطلوب دوران کودکیشدت لکنتتنظیم هیجان

Zitieren

APA

خلیلی, ج., زرگر, ن. ا., & زمردی, س. (2026). بررسی نقش تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACES) در پیش‌بینی شدت لکنت زبان بزرگسالان. Majallah-i Dānishkadah-i Pizishkī-i Dānishgāh-i ̒ Ulūm-i Pizishkī-i Mashhad., 69(3), 334-340. https://doi.org/10.22038/mjms.2026.27745

Vancouver

خلیلی ج, زرگر نا, زمردی س. بررسی نقش تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACES) در پیش‌بینی شدت لکنت زبان بزرگسالان. Majallah-i Dānishkadah-i Pizishkī-i Dānishgāh-i ̒ Ulūm-i Pizishkī-i Mashhad.. 2026;69(3):334-340. doi:10.22038/mjms.2026.27745

BibTeX
@article{2026,
  author = {خلیلی, جمیل and زرگر, نگار اکبری and زمردی, سعیده},
  title = {بررسی نقش تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACES) در پیش‌بینی شدت لکنت زبان بزرگسالان},
  journal = {Majallah-i Dānishkadah-i Pizishkī-i Dānishgāh-i ̒ Ulūm-i Pizishkī-i Mashhad.},
  year = {2026},
  volume = {69},
  number = {3},
  pages = {334--340},
  doi = {10.22038/mjms.2026.27745}
}
Kostenlos starten →