ناهمگنی و پایداری شواهد در پیامدهای درمان زودهنگام ارتودنسی: یک متاآنالیز تجمعی و بررسی حساسیت نمرات PAR
Journal of Mashhad Dental School · 2026-05 · 50 (2) · 157-167
DOI: 10.22038/jmds.2026.28074 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Journal of Mashhad Dental School, 2026-05. Verfasst von سید علیرضا موسویفر und 1 weiteren Autor:innen.
Abstract (Originalsprache)
مقدمه: درمان زودهنگام ارتودنسی همچنان یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات در حوزه ارتودنسی به شمار میآید و سودمندی واقعی آن بر پیامدهای بلندمدت اکلوژن هنوز بهطور قطعی مشخص نشده است. اگرچه برخی مطالعات، مزایای بالقوهای برای مداخله زودهنگام گزارش کردهاند، شواهد موجود همچنان محدود و ناهمگون است. مطالعه حاضر، با هدف ارزیابی استحکام شواهد موجود و بررسی پایداری یافتههای متاآنالیز های پیشین درباره نتایج بلندمدت شاخص ارزیابی همتایان پس از درمان زودهنگام ارتودنسی انجام شد.مواد و روشها: در این مطالعه، کارآزماییهای تصادفی کنترلشده مقایسهکننده درمان زودهنگام و درمان تأخیری ارتودنسی وارد شدند. پیامد اصلی، نمره بلندمدت شاخص PAR بود. متاآنالیز با مدل اثرات تصادفی و تعدیل Hartung–Knapp–Sidik–Jonkman انجام شد. علاوه بر متاآنالیز استاندارد، از متاآنالیز تجمعی، تحلیل حساسیت leave-one-out و تحلیلهای influence شامل Cook’s distance، DFBETAS و Studentized residuals استفاده شد. همچنین فاصله پیشبینی ۹۵٪ محاسبه گردید.یافتهها: چهار کارآزمایی تصادفی کنترلشده وارد مطالعه شدند. اندازه اثر تجمعی، تفاوت آماری معناداری بین درمان زودهنگام و درمان تأخیری نشان نداد (تفاوت میانگین استاندارد شده=0/19 ؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، 0/52- تا 0/91؛ 0/458=p) ناهمگنی بین مطالعات بالا بود.(79/37=I²) درصد فاصله پیشبینی ۹۵٪ از 1/27- تا 1/65 متغیر بود که بیانگر عدم قطعیت قابل توجه در اثر احتمالی مطالعات آینده است. تحلیلهای influence نیز مطالعهای با اثرگذاری نامتناسب یا رفتار پرت آشکار نشان ندادند.نتیجهگیری: شواهد موجود مزیت آماری معناداری برای درمان زودهنگام ارتودنسی از نظر پیامدهای بلندمدت PAR نشان نمیدهند. با این حال، تعداد کم مطالعات، ناهمگنی بالا و عدم دقت برآوردها، تفسیر نتایج را محدود میکند. تصمیمگیری درمانی باید بر اساس اندیکاسیونهای بالینی و ویژگیهای فردی بیماران انجام شود، نه صرفاً انتظار بهبود نمرات PAR.
Schlagwörter
Zitieren
APA
موسویفر, س. ع., & دمساز, م. (2026). ناهمگنی و پایداری شواهد در پیامدهای درمان زودهنگام ارتودنسی: یک متاآنالیز تجمعی و بررسی حساسیت نمرات PAR. Journal of Mashhad Dental School, 50(2), 157-167. https://doi.org/10.22038/jmds.2026.28074
Vancouver
موسویفر سع, دمساز م. ناهمگنی و پایداری شواهد در پیامدهای درمان زودهنگام ارتودنسی: یک متاآنالیز تجمعی و بررسی حساسیت نمرات PAR. Journal of Mashhad Dental School. 2026;50(2):157-167. doi:10.22038/jmds.2026.28074
BibTeX
@article{2026,
author = {موسویفر, سید علیرضا and دمساز, محمدامین},
title = {ناهمگنی و پایداری شواهد در پیامدهای درمان زودهنگام ارتودنسی: یک متاآنالیز تجمعی و بررسی حساسیت نمرات PAR},
journal = {Journal of Mashhad Dental School},
year = {2026},
volume = {50},
number = {2},
pages = {157--167},
doi = {10.22038/jmds.2026.28074}
}
EUVIMED