Utjecaj prehrane i varijanata gena PPAR na dob nastupa i kliničku sliku velikog depresivnog poremećaja - Alena Buretić-Tomljanović; Jelena Rebić; Sergej Nadalin; Klementina Ružić (Medicina Fluminensis, 2026)
Cilj: Rana dob nastupa velikog depresivnog poremećaja (VDP) povezana je s ponavljanjem depresivnih epizoda i težom kliničkom slikom. Odrednice prehrane i geni za peroksisomnim proliferatorom aktivirane receptore (PPAR) zajednički reguliraju metaboličke procese u organizmu. Istražili smo utječe li njihova interakcija na značajke kliničke slike ili dob nastupa VDP-a. Ispitanici i metode: 117 bolesnika s kliničkom dijagnozom velikog depresivnog poremećaja ispunilo je samoprocjensku anketu o prehrambenim navikama. Dob nastupa VDP-a određena je intervjuom, a ostali klinički podatci tijekom bolničkog liječenja zbog pogoršanja psihičkog stanja. Genotipizacija polimorfnih lokusa: I.) rs1800206 (SNP3 - Leu162Val) u genu PPARA, II.) rs1801282 (SNP1- Pro12Ala) i III.) rs3856806 (SNP2 - His161His) u genu PPARG, provedena je PCR ili PCR-RFLP metodom. Klinički simptomi procijenjeni su korištenjem Hamiltonove ocjenske ljestvice za depresiju. Za procjenu interakcija u statističkoj analizi korištena su dva modela: H(SNP1/SNP2 haplotip) x F(prehrambeni faktori 1-4) te G(SNP3 genotip) x F(prehrambeni faktori 1-4). Rezultati: Dob pojave prvih simptoma VDP-a ovisi o interakciji PPARG haplotipa i PPARA genotipa, i odrednica prehrane koja sadrži namirnice biljnoga podrijetla. U nositelja minor alela, interakcija istraženih varijanata s prehrambenim navikama nije dostigla statističku značajnost, međutim u PPARG i PPARA homozigota divljeg tipa redovita konzumacija biljnih namirnica bogatih nezasićenim masnim kiselinama (prehrambeni faktor F1) povezana je sa značajno kasnijom pojavom simptoma u odnosu na bolesnike koji tu vrstu prehrane konzumiraju povremeno ili rijetko (KWHSNP1-CC/SNP2-CC = 11,82; P < 0,01; KWHSNP3-CC = 10,738; P < 0,01). Zaključci: Prehrambene navike bolesnika s VDP-om same ili u interakciji s varijantama gena PPAR ne moduliraju težinu kliničkih simptoma, ali značajno utječu na dob nastupa bolesti.