Radzenie sobie ze stresem i wypaleniem zawodowym przez pielęgniarki z oddziałów zabiegowych i niezabiegowych
Innowacje w Pielęgniarstwie · 11.05.2026 · 10 (4) · 39-49
DOI: 10.21784/iwp.2025.021 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Innowacje w Pielęgniarstwie, online erschienen am 11.05.2026. Verfasst von Daria Słomczewska. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-NC-ND 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Wstęp. Stres pojmowany jest jako sytuacja przykra, negatywna, której człowiek chciałby zredukować i uniknąć w codziennym funkcjonowaniu. W psychologii opisywany jest jako efekt interakcji bodźca zewnętrznego i człowieka w negatywnej sytuacji wraz ze wszystkimi właściwościami. Wypalenie zawodowe według WHO (World Health Organization) to nie jest choroba tylko syndrom, który wynika z przewlekłego stresu i charakteryzuje się trzema wymiarami: uczuciem wyczerpania lub brakiem energii, zwiększonym dystansem psychicznym do wykonywanej pracy oraz brakiem spełnienia zawodowego. Cel. Celem pracy jest analiza radzenia sobie ze stresem i wypaleniem zawodowym przez pielęgniarki z oddziałów zabiegowych i niezabiegowych. Materiał i metody. Badanie zostało przeprowadzone wśród 100 pielęgniarek z oddziałów zabiegowych i niezabiegowych. W pracy wykorzystane zostały następujące metody badań: metoda sondażu diagnostycznego oraz szacowania oparte na technice ankietowania i technice skali szacunkowej. Wykorzystano takie narzędzia badawcze jak: autorska metryczka, kwestionariusz MINI – COPE oraz kwestionariusz MBI. Wyniki. Strategie radzenia sobie ze stresem i poziom wypalenia zawodowego pielęgniarek z oddziałów zabiegowych i niezabiegowych podlegają zróżnicowaniu w zależności od zmiennych socjodemograficznych, stażu pracy i warunków zatrudnienia badanych. Wnioski. 1. Strategie radzenia sobie ze stresem istotnie różnią się w zależności od płci, wieku, wykształcenia, miejsca zamieszkania, stażu pracy pielęgniarek.2. Poziom wypalenia zawodowego pielęgniarek podlegał istotnemu zróżnicowaniu w skali poczucia osiągnięć osobistych i wyczerpania emocjonalnego w zależności od wybranych płci. Mężczyźni częściej odczuwali średni poziom wypalenia zawodowego w ramach skali poczucia osiągnięć osobistych.3. Strategie radzenia sobie ze stresem korelują z ogólnym poziomem wypalenia zawodowego pielęgniarek w ramach skali wyczerpania emocjonalnego. Dokonują one istotnie częściej wyboru strategii radzenia sobie ze stresem o charakterze aktywnego radzenia sobie, ale także unikowych.4. Pielęgniarki z oddziałów zabiegowych częściej dokonywały wyboru strategii radzenia sobie ze stresem o charakterze aktywnego radzenia sobie, poszukiwania wsparcia. Natomiast pielęgniarki oddziałów niezabiegowych istotnie częściej wybierały strategie świadczące o bezradności.5. Poziom wypalenia zawodowego pielęgniarek w ramach skali poczucia osiągnięć osobistych podlegał istotnemu zróżnicowaniu ze względu na miejsce zatrudnienia pielęgniarek. W oddziałach niezabiegowych dominują osoby o średnim poziomie wypalenia zawodowego w porównaniu do pielęgniarek z oddziałów zabiegowych, gdzie przeważają osoby z wysokim poziomem wypalenia zawodowego.
Zitieren
APA
Słomczewska, D. (2026). Radzenie sobie ze stresem i wypaleniem zawodowym przez pielęgniarki z oddziałów zabiegowych i niezabiegowych. Innowacje w Pielęgniarstwie, 10(4), 39-49. https://doi.org/10.21784/iwp.2025.021
Vancouver
Słomczewska D. Radzenie sobie ze stresem i wypaleniem zawodowym przez pielęgniarki z oddziałów zabiegowych i niezabiegowych. Innowacje w Pielęgniarstwie. 2026;10(4):39-49. doi:10.21784/iwp.2025.021
BibTeX
@article{Somczewska2026,
author = {Słomczewska, Daria},
title = {Radzenie sobie ze stresem i wypaleniem zawodowym przez pielęgniarki z oddziałów zabiegowych i niezabiegowych},
journal = {Innowacje w Pielęgniarstwie},
year = {2026},
volume = {10},
number = {4},
pages = {39--49},
doi = {10.21784/iwp.2025.021}
}
EUVIMED