Defectus discretionis iudicii spowodowany uzależnieniem w świetle wyroku coram Carlos M. Morán Bustos z 15 stycznia 2022 roku
Ius Matrimoniale · 30.06.2026 · 37 (1) · 137-158
DOI: 10.21697/im.2637108 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Ius Matrimoniale, online erschienen am 30.06.2026. Verfasst von Robert Kantor. Die Arbeit nennt 14 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
Przedmiotem niniejszego opracowania jest niepublikowany wyrok Roty Nuncjatury Apostolskiej w Hiszpanii (Rota Hiszpańska) z dnia 22 stycznia 2022 roku dotyczący braku rozeznania oceniającego co do istotnych praw i obowiązków małżeńskich wzajemnie przekazywanych i przyjmowanych. Sentencja jest interesująca ze względu na fakt, że dotyczy uzależnienia powódki od matki i jest rozpatrywana z kan. 1095, 2 CIC/83. Celem badań jest analiza wyroku coram Morán Bustos (uzależnienie powódki od matki) pod kątem tytułu nieważności małżeństwa dotyczącego braku rozeznania oceniającego co do istotnych praw i obowiązków małżeńskich wzajemnie przekazywanych i przyjmowanych. W opracowaniu zastosowano metodę egzegetyczno-analityczna.Walor wyroku tkwi także w uzasadnieniu prawnym uczynionym przez ponensa – Carlos Manuel Morán Bustos. Zwraca on uwagę, że małżeńska realizacja miłości jest niczym innym jak odpowiedzią na konkretne powołanie do bycia mężczyzną i kobietą w ramach zaangażowanego projektu na przyszłość. „Proporcjonalne” rozeznanie oceniające, które wynika z subiektywnej oceny psychologicznej jednostki i obiektywnej istoty małżeństwa, jest uznawane za normalne u małżonków. W rzeczywistości, dopóki nie zostanie wykazane inaczej, zakłada się, że dana osoba jest normalna i zdolna do wszystkiego, do czego skłania ją sama natura, czyli do małżeństwa. Aby stwierdzić istnienie poważnego braku rozeznania oceniającego do podejmowania decyzji w momencie zawierania małżeństwa, należy udowodnić powagę tego braku: w rzeczywistości taka anomalia musi być naprawdę poważna, aby można było stwierdzić, że w decyzjach o największym znaczeniu, osoba ta jest całkowicie zależna od innych do tego stopnia, że nie podejmuje tych decyzji z wystarczającą rozwagą i/lub wystarczającą samodzielnością. Wyrok coram Carlos Morán Bustos z 22 stycznia 2022 roku dostarcza cennej wiedzy de iure. Wpisuje się także w utrwalanie linii orzecznictwa Roty Rzymskiej. Należy mieć nadzieję, że będzie przydatnym narzędziem w posłudze sądowniczej Trybunałów diecezjalnych, które tytuły uzależnień raczej lokują w kan. 1095, 3 CIC/83.
Zitieren
APA
Kantor, R. (2026). Defectus discretionis iudicii spowodowany uzależnieniem w świetle wyroku coram Carlos M. Morán Bustos z 15 stycznia 2022 roku. Ius Matrimoniale, 37(1), 137-158. https://doi.org/10.21697/im.2637108
Vancouver
Kantor R. Defectus discretionis iudicii spowodowany uzależnieniem w świetle wyroku coram Carlos M. Morán Bustos z 15 stycznia 2022 roku. Ius Matrimoniale. 2026;37(1):137-158. doi:10.21697/im.2637108
BibTeX
@article{Kantor2026,
author = {Kantor, Robert},
title = {Defectus discretionis iudicii spowodowany uzależnieniem w świetle wyroku coram Carlos M. Morán Bustos z 15 stycznia 2022 roku},
journal = {Ius Matrimoniale},
year = {2026},
volume = {37},
number = {1},
pages = {137--158},
doi = {10.21697/im.2637108}
}
EUVIMED