EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

Melodinin Sürekliliğinden Ekstatik Zamansallığa: Husserl ve Heidegger’de Zaman Deneyiminin Fenomenolojik Bir Karşılaştırması

Zeynep Gürbüz Dikici

Gaziantep University Journal of Social Sciences · 30.04.2026 · 25 (2) · 478-496

DOI: 10.21547/jss.1845697 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Gaziantep University Journal of Social Sciences, online erschienen am 30.04.2026. Verfasst von Zeynep Gürbüz Dikici. Die Arbeit nennt 27 Literaturangaben.

AbstractBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Bu çalışma fenomenolojinin kurucusu olan Edmund Husserl’in, İçsel Zaman Bilincinin Fenomenolojisi’nde geliştirdiği zaman kavrayışını Martin Heidegger’in Varlık ve Zaman’da sunduğu ekstatik zamansallık kavrayışıyla karşılaştırmaktadır. Bu karşılaştırma, fenomenolojinin “bilinç merkezli” doğuşundan “varlık merkezli” dönüşümüne uzanan çizgide, fenomenolojinin tarihsel gelişimini felsefi bir problem olarak ele almaktadır. Husserl’in bilincin yapıları çerçevesinde geliştirdiği transendental fenomenoloji, Heidegger’in Dasein’ın zamansal yapısı ve varlığın açığa çıkışı üzerinden inşa ettiği ontolojik fenomenolojiyle karşılaştırılarak fenomenolojinin dönüşüm yönü araştırılmaktadır. Bu çalışma 20. yüzyılın iki büyük filozofunun düşüncesinde, fenomenoloji konusunda yöntemde bir süreklilik, fakat içerikte bir kopuş bulunduğunu göstermeyi amaçlamaktadır. Çalışmada Heidegger’in Husserl’in fenomenolojisini yorumlama tarzı üzerinde durulacak olup Heidegger’in fundamental ontolojisi Husserl fenomenolojisinin bir uğrak noktası olarak değerlendirilecektir. Bu çerçevede önce Husserl’in fenomenolojisi ortaya konacak, ardından Heidegger’in eleştirisiyle fenomenolojinin ontolojiye nasıl açıldığı incelenecektir. Böylelikle fenomenolojinin süreklilik ve ilk kopuş noktası belirlenerek, Husserl’den Heidegger’e uzanan çizgide fenomenolojide “çatallanan bir yol” ortaya konulmuş olacaktır. Bu bağlamda çalışma, zaman kavrayışının yalnızca fenomenolojik bir tema değil, aynı zamanda fenomenolojinin kendi yöntemsel yöneliminin sınandığı temel bir problem alanı olduğunu ileri sürmektedir. Husserl’de zaman, bilincin kurucu yapılarının açıklanması açısından vazgeçilmez bir analiz alanı sunarken, Heidegger’de zamansallık, Dasein’ın varoluşsal yapısını mümkün kılan ontolojik bir koşul olarak belirmektedir. Böylece zaman, bilinçteki yaşantıların betimlenmesinden, varlığın anlamının açığa çıkışına uzanan bir dönüşüm geçirmektedir. Bu dönüşüm, fenomenolojinin kendi iç gerilimini görünür kılarak, yöntemin sadakati ile felsefi yönelimin değişimi arasındaki ilişkiyi açığa çıkarmaktadır. Çalışma, bu gerilimi Husserl ve Heidegger hattı üzerinden takip ederek, fenomenolojinin imkânları ve sınırlarını zaman problemi ekseninde yeniden düşünmeyi hedeflemektedir.

Zitieren

APA

Dikici, Z. G. (2026). Melodinin Sürekliliğinden Ekstatik Zamansallığa: Husserl ve Heidegger’de Zaman Deneyiminin Fenomenolojik Bir Karşılaştırması. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 25(2), 478-496. https://doi.org/10.21547/jss.1845697

Vancouver

Dikici ZG. Melodinin Sürekliliğinden Ekstatik Zamansallığa: Husserl ve Heidegger’de Zaman Deneyiminin Fenomenolojik Bir Karşılaştırması. Gaziantep University Journal of Social Sciences. 2026;25(2):478-496. doi:10.21547/jss.1845697

BibTeX
@article{Dikici2026,
  author = {Dikici, Zeynep Gürbüz},
  title = {Melodinin Sürekliliğinden Ekstatik Zamansallığa: Husserl ve Heidegger’de Zaman Deneyiminin Fenomenolojik Bir Karşılaştırması},
  journal = {Gaziantep University Journal of Social Sciences},
  year = {2026},
  volume = {25},
  number = {2},
  pages = {478--496},
  doi = {10.21547/jss.1845697}
}
Kostenlos starten →