Uzyskanie prawa do obrony w świetle polskich standardów konstytucyjnych
Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego · 2024
DOI: 10.19195/2084-5065.68.7 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego, 2024. Verfasst von Marcin Sowała. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Niniejsze opracowanie dotyczy kwestii uzyskania prawa do obrony. Zasadniczy problem badawczy zawiera się w pytaniu, w jakim zakresie przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące momentu uzyskania prawa do obrony odpowiadają w tym aspekcie przepisom konstytucyjnym. Metoda dogmatycznoprawna i metoda analizy piśmiennictwa i judykatury pozwoliły zweryfikować hipotezę zamykającą się w stwierdzeniu, że Konstytucja RP określa znacznie wcześniejszy moment uzyskania prawa do obrony, niż czyni to ustawa. Analiza właściwych regulacji pozwoliła dojść do konkluzji, że w świetle przepisów rangi ustawowej prawo do obrony przysługuje od momentu uzyskania formalnego statusu podejrzanego, co nie jest jednak zgodne ze standardami konstytucyjnymi. Zgodnie z unormowaniami konstytucyjnymi prawo to przysługuje już od chwili powzięcia pierwszej czynności wobec danej jednostki.
Zitieren
APA
Sowała, M. (2024). Uzyskanie prawa do obrony w świetle polskich standardów konstytucyjnych. Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego. https://doi.org/10.19195/2084-5065.68.7
Vancouver
Sowała M. Uzyskanie prawa do obrony w świetle polskich standardów konstytucyjnych. Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego. 2024. doi:10.19195/2084-5065.68.7
BibTeX
@article{Sowaa2024,
author = {Sowała, Marcin},
title = {Uzyskanie prawa do obrony w świetle polskich standardów konstytucyjnych},
journal = {Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego},
year = {2024},
doi = {10.19195/2084-5065.68.7}
}
EUVIMED