EUVIMEDEUVIMED entdecken
Open Access · CC BY 4.0

Próba rekonstrukcji pojęcia „zbywanie” nieruchomości użytego w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i jego przełożenie na roszczenia odszkodowawcze oraz opłaty planistyczne

Kacper Janus

Studenckie Prace Prawnicze, Administratywistyczne i Ekonomiczne · 17.06.2026 · 56 · 37-51

DOI: 10.19195/1733-5779.56.3 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Studenckie Prace Prawnicze, Administratywistyczne i Ekonomiczne, online erschienen am 17.06.2026. Verfasst von Kacper Janus. Die Arbeit nennt 65 Literaturangaben. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 4.0).

AbstractBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Konstytucja RP dopuszcza ograniczenie uprawnień właściciela w stosunku do nieruchomości w drodze ustawy oraz ze względu na ważne społecznie przesłanki, zaś w przypadku wywłaszczenia — dodatkowo za słusznym odszkodowaniem. Jedną z takich regulacji jest możliwość władczej ingerencji organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego. Władztwo planistyczne gminy należy do kompetencji ustawowych, które mogą wyrządzać szkody w rozumieniu art. 417 oraz 4171 Kodeksu cywilnego. Ustawodawca stara się dostrzegać konieczność rekompensowania majątkowych uszczerbków byłych właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości objętych aktami planistycznymi. Mechanizmem ochrony prawa własności ze względu na wejście w życie choćby miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest z jednej strony sądowy mechanizm orzekania o odszkodowaniu w drodze powództwa — w sytuacji spadku wartości nieruchomości, zaś z drugiej — wymierzenie opłaty w postępowaniu administracyjnym (tzw. renty planistycznej) w przypadku wzrostu jej wartości. Ustawodawca uzależnia jednak skuteczność wystąpienia na drogę sądową przez uprawniony podmiot albo wymierzenia renty planistycznej od zdarzenia prawnego w postaci „zbycia” nieruchomości. Nie definiuje legalnie tego pojęcia w obowiązującej ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, w jaki sposób należy interpretować pojęcie „zbycie” nieruchomości, o którym mowa w art. 36 ust. 3–4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Autor postara się zrekonstruować pojęcie „zbycie” nieruchomości w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych oraz sądów powszechnych, a także odpowiedzieć na pytanie o przełożenie indywidualizmu wykładni obejmującej zakres tego pojęcia na roszczenia oraz wymiar opłaty planistycznej byłych właścicieli nieruchomości. W artykule podjęto próbę zrekonstruowania pojęcia „zbycie” nieruchomości na podstawie przeglądu poglądów judykatury.

Zitieren

APA

Janus, K. (2026). Próba rekonstrukcji pojęcia „zbywanie” nieruchomości użytego w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i jego przełożenie na roszczenia odszkodowawcze oraz opłaty planistyczne. Studenckie Prace Prawnicze, Administratywistyczne i Ekonomiczne, 56, 37-51. https://doi.org/10.19195/1733-5779.56.3

Vancouver

Janus K. Próba rekonstrukcji pojęcia „zbywanie” nieruchomości użytego w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i jego przełożenie na roszczenia odszkodowawcze oraz opłaty planistyczne. Studenckie Prace Prawnicze, Administratywistyczne i Ekonomiczne. 2026;56:37-51. doi:10.19195/1733-5779.56.3

BibTeX
@article{Janus2026,
  author = {Janus, Kacper},
  title = {Próba rekonstrukcji pojęcia „zbywanie” nieruchomości użytego w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i jego przełożenie na roszczenia odszkodowawcze oraz opłaty planistyczne},
  journal = {Studenckie Prace Prawnicze, Administratywistyczne i Ekonomiczne},
  year = {2026},
  volume = {56},
  pages = {37--51},
  doi = {10.19195/1733-5779.56.3}
}
Kostenlos starten →