Novel approaches for oroantral communication closure: A literature review
Annales Academiae Medicae Silesiensis · 29.04.2026 · 80 · 203-211
DOI: 10.18794/aams/218985 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Annales Academiae Medicae Silesiensis, online erschienen am 29.04.2026. Verfasst von Agnieszka Balicz und 4 weiteren Autor:innen. Die Arbeit nennt 37 Literaturangaben. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-SA 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Wstęp Połączenie ustno-zatokowe (oroantral communication – OAC) oraz przetoka ustno-zatokowa (oroantral fistula – OAF) to częste powikłania po ekstrakcji zębów bocznych szczęki. Chociaż klasyczne techniki płatowe pozostają skuteczne, wiążą się z licznymi powikłaniami pooperacyjnymi, takimi jak silne dolegliwości bólowe, znaczny obrzęk, zmiany anatomiczne tkanek miękkich, oraz ograniczeniami u pacjentów wymagających przyszłej rehabilitacji implantoprotetycznej. Jako potencjalną alternatywę terapeutyczną wskazuje się nowatorskie metody regeneracyjne oparte na biomateriałach. Celem pracy jest krytyczna ocena skuteczności klinicznej, bezpieczeństwa oraz wskazań do stosowania nowoczesnych technik regeneracyjnych i biomateriałów w zamykaniu OAC i OAF. Metody Przeprowadzono systematyczne przeszukiwanie baz PubMed/MEDLINE, Scopus oraz Embase w celu identyfikacji badań klinicznych z udziałem pacjentów, opublikowanych w latach 2000–2025. Do analizy włączono randomizowane badania kontrolowane, nierandomizowane badania kliniczne, badania kohortowe oraz serie przypadków (≥5 pacjentów), oceniające metody zamykania OAC i OAF z wykorzystaniem technik regeneracyjnych lub biomateriałów. Ze względu na heterogeniczność badań zastosowano syntezę jakościową. Wyniki Autologiczne preparaty krwiopochodne, w szczególności fibryna bogatopłytkowa oraz skoncentrowane czynniki wzrostu, wykazywały wysoką skuteczność zamknięcia (90–100%) w przypadku małych i średnich ubytków (≤5 mm), przy jednoczesnym zmniejszeniu bólu pooperacyjnego i poprawie procesu gojenia. Biomateriały heterogenne i syntetyczne umożliwiały jednoczesne zamknięcie ubytku oraz regenerację tkanki kostnej, natomiast techniki łączone były najbardziej odpowiednie w przypadku większych ubytków lub planowanej rehabilitacji implantoprotetycznej. Wnioski Techniki regeneracyjne i oparte na biomateriałach to skuteczne uzupełnienie lub alternatywa dla klasycznych technik płatowych w wybranych przypadkach klinicznych. Jednak jakość dowodów naukowych pozostaje ograniczona, co podkreśla konieczność prowadzenia standaryzowanych, kontrolowanych badań klinicznych.
Zitieren
APA
Balicz, A., Warakomska, A., Fiegler-Rudol, J., Mojżesz, P., & Morawiec, T. (2026). Novel approaches for oroantral communication closure: A literature review. Annales Academiae Medicae Silesiensis, 80, 203-211. https://doi.org/10.18794/aams/218985
Vancouver
Balicz A, Warakomska A, Fiegler-Rudol J, Mojżesz P, Morawiec T. Novel approaches for oroantral communication closure: A literature review. Annales Academiae Medicae Silesiensis. 2026;80:203-211. doi:10.18794/aams/218985
BibTeX
@article{Balicz2026,
author = {Balicz, Agnieszka and Warakomska, Aleksandra and Fiegler-Rudol, Jakub and Mojżesz, Piotr and Morawiec, Tadeusz},
title = {Novel approaches for oroantral communication closure: A literature review},
journal = {Annales Academiae Medicae Silesiensis},
year = {2026},
volume = {80},
pages = {203--211},
doi = {10.18794/aams/218985}
}
EUVIMED