Outcome of congenital deafness treatment by cochlear implantation – focus on functional polymorphism of MMP9 and BDNF genes
Nowa Audiofonologia · 2022
DOI: 10.17431/10.2.1 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Nowa Audiofonologia, 2022. Verfasst von Monika Matusiak und 5 weiteren Autor:innen. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-NC-ND 3.0).
Abstract (Originalsprache)
Wprowadzenie Wytypowanie i wprowadzenie do praktyki klinicznej badania biomarkerów neuroplastyczności u dzieci z głuchotą prelingwalną, leczonych za pomocą wszczepienia implantu ślimakowego pozwoliłoby na zidentyfikowanie pacjentów obarczonych ryzykiem niepowodzenia rehabilitacji słuchu i zoptymalizowanie postępowania terapeutycznego względem nich. W badaniu poddano weryfikacji hipotezę zakładającą, że nosicielstwo określonego zestawu wariantów w genach metaloproteazy macierzowej MMP-9 i neurotrofiny BDNF predysponuje do lepszej odpowiedzi słuchowej na dostarczenie stymulacji zmysłowej, czyli wszczepienie implantu ślimakowego. Materiał i metody Retrospektywną analizą objęto grupę 121 pacjentów z obustronnym głębokim niedosłuchem czuciowo-nerwowym, którym wszczepiono implant ślimakowy przed ukończeniem 2 roku życia. Wykonano badania nosicielstwa wariantów funkcjonalnych o numerach: rs3918242 w genie MMP9 oraz rs6265 w genie BDNF. Oceniono zależność pomiędzy nosicielstwem odpowiednich wariantów i rozwojem słuchowym po wszczepieniu implantu ślimakowego. Rozwój słuchowy oceniano testem LittlEARS 6-krotnie: przed aktywacją implantu, a potem w 1., 5., 9., 14., i 24. miesiącu po aktywacji implantu. Wyniki Analiza statystyczna wykazała istotne zależności pomiędzy rs3918242 MMP9 i wynikiem LEAQ w 24. miesiącu po aktywacji implantu oraz pomiędzy rs6265 BDNF a wynikiem LEAQ w 5. miesiącu po aktywacji implantu. W podgrupie zaimplantowanej po 1. roku życia stwierdzono istotne statystycznie zależności pomiędzy rs3918242 MMP9 i wynikiem LEAQ we wszystkich interwałach z wyjątkiem 14 miesięcy po aktywacji implantu. W podgrupie zaimplantowanej przed 1. rokiem życia nie zidentyfikowano istotnych statystycznie różnic w tempie rozwoju słuchowego pomiędzy nosicielami poszczególnych wariantów genów MMP9 i BDNF. Wnioski Nosicielstwo genotypu C/C rs3918242 MMP9 może predysponować do lepszej odpowiedzi słuchowej na dostarczenie stymulacji zmysłowej w 24 miesiące po aktywacji procesora mowy niż nosicielstwo genotypu C/T tego genu.
Zitieren
APA
Matusiak, M., Oziębło, D., Ołdak, M., Obrycka, A., Kaczmarek, L., & Skarżyński, H. (2022). Outcome of congenital deafness treatment by cochlear implantation – focus on functional polymorphism of MMP9 and BDNF genes. Nowa Audiofonologia. https://doi.org/10.17431/10.2.1
Vancouver
Matusiak M, Oziębło D, Ołdak M, Obrycka A, Kaczmarek L, Skarżyński H. Outcome of congenital deafness treatment by cochlear implantation – focus on functional polymorphism of MMP9 and BDNF genes. Nowa Audiofonologia. 2022. doi:10.17431/10.2.1
BibTeX
@article{Matusiak2022,
author = {Matusiak, Monika and Oziębło, Dominika and Ołdak, Monika and Obrycka, Anita and Kaczmarek, Leszek and Skarżyński, Henryk},
title = {Outcome of congenital deafness treatment by cochlear implantation – focus on functional polymorphism of MMP9 and BDNF genes},
journal = {Nowa Audiofonologia},
year = {2022},
doi = {10.17431/10.2.1}
}
EUVIMED