EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

Rhinosinusitis – one of the most common infections of the upper respiratory tract

Anna Wachnicka-Bąk, Agnieszka Lipińska-Opałka, Agata Będzichowska, Bolesław Kalicki, Anna Jung

Pediatria i Medycyna Rodzinna · 2014

DOI: 10.15557/pimr.2014.0002 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Pediatria i Medycyna Rodzinna, 2014. Verfasst von Anna Wachnicka-Bąk und 4 weiteren Autor:innen. Die Arbeit wurde bisher 2-mal zitiert (Crossref).

AbstractBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych (rhinosinusitis) to jedna z najczęstszych chorób górnych dróg oddechowych, dotykająca szacunkowo 6–15% ogółu populacji. Dla rozwoju schorzenia konieczna jest obecność zjadliwych szczepów patogennych oraz wewnątrzzatokowe gromadzenie wydzieliny śluzowej, spowodowane zaburzeniami drożności jednostki ujściowo-przewodowej zatok. Ponadto do czynników ryzyka wystąpienia zapalenia należą: alergiczny nieżyt nosa, wady anatomiczne przegrody i ściany bocznej nosa, wrodzone zaburzenia transportu rzęskowego, refluks żołądkowo-przełykowy, refluks krtaniowo-gardłowy, wrodzone i nabyte niedobory odporności, ekspozycja na dym tytoniowy. Ze względu na czas trwania objawów wyróżnia się postać ostrą i przewlekłą schorzenia. Najczęstszą pierwotną przyczyną ostrego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych (objawy choroby trwają krócej niż 12 tygodni) są wirusy. U chorych skarżących się na dolegliwości trwające powyżej 12 tygodni istnieje podstawa do rozpoznania zapalenia przewlekłego, w którym przeważa etiologia bakteryjna (głównie Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenzae). Objawy są różnorodne, zależne od wieku i lokalizacji zmian zapalnych. Diagnozę stawia się na podstawie wywiadu i badania przedmiotowego; badania obrazowe nie powinny być traktowane jako wstępne, rutynowe badania diagnostyczne. Postępowanie terapeutyczne polega na zmniejszaniu obrzęku i przekrwienia błony śluzowej, łagodzeniu bólu i gorączki, nawadnianiu organizmu oraz ewakuacji zalegającej wydzieliny. W przypadku gdy po 7–10 dniach leczenia objawowego nie następuje poprawa, należy zastosować antybiotykoterapię ogólną. W prezentowanej pracy przedstawiamy dwa opisy dzieci hospitalizowanych w 2013 roku w Klinice Pediatrii, Nefrologii i Alergologii Dziecięcej WIM, dość dobrze obrazujące trudności diagnostyczne spowodowane różnorodnością objawów klinicznych, a także problem nawrotowości choroby.

Zitieren

APA

Wachnicka-Bąk, A., Lipińska-Opałka, A., Będzichowska, A., Kalicki, B., & Jung, A. (2014). Rhinosinusitis – one of the most common infections of the upper respiratory tract. Pediatria i Medycyna Rodzinna. https://doi.org/10.15557/pimr.2014.0002

Vancouver

Wachnicka-Bąk A, Lipińska-Opałka A, Będzichowska A, Kalicki B, Jung A. Rhinosinusitis – one of the most common infections of the upper respiratory tract. Pediatria i Medycyna Rodzinna. 2014. doi:10.15557/pimr.2014.0002

BibTeX
@article{WachnickaBk2014,
  author = {Wachnicka-Bąk, Anna and Lipińska-Opałka, Agnieszka and Będzichowska, Agata and Kalicki, Bolesław and Jung, Anna},
  title = {Rhinosinusitis – one of the most common infections of the upper respiratory tract},
  journal = {Pediatria i Medycyna Rodzinna},
  year = {2014},
  doi = {10.15557/pimr.2014.0002}
}
Kostenlos starten →