Specyfika źródeł do badań politologicznych
Przegląd Politologiczny · 2023
DOI: 10.14746/pp.2022.28.1.1 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Przegląd Politologiczny, 2023. Verfasst von Jan Ryszard Sielezin. Die Arbeit wurde bisher 3-mal zitiert (Crossref) und nennt 78 Literaturangaben. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Artykuł dotyczy wykorzystania źródeł w badaniach politologicznych, oceny ich przydatności, interpretacji m.in. w aspekcie krytyki wewnętrznej i zewnętrznej. Oprócz klasycznych źródeł: dokumentalnych, akt parlamentu, sądowych, administracyjnych, wojskowych, partii politycznych i ruchów społecznych wykorzystuje się inne źródła. Przykładowo źródła narracyjne: dzienniki, kroniki, pamiętniki, wspomnienia, autobiografie oraz źródła epistolarne. Dokumenty te wzajemnie się uzupełniają i należy je badać pod kątem pochodzenia, autentyczności, wiarygodności. Krytyka źródeł ma na celu m.in. wyeliminowanie dokumentów nieprzydatnych o wątpliwej wartości. W XXI w. znaczącą rolę w badaniach odgrywają źródła internetowe: blogi, vlogi, wpisy na Twitterze, Facebooku, dokumenty audiowizualne o różnym poziomie ogólności i uszczegółowienia. Ich wiarygodność i użyteczność uzależniona jest od czynności krytycznych i wykazania przydatności w badaniach.
Zitieren
APA
Sielezin, J. R. (2023). Specyfika źródeł do badań politologicznych. Przegląd Politologiczny. https://doi.org/10.14746/pp.2022.28.1.1
Vancouver
Sielezin JR. Specyfika źródeł do badań politologicznych. Przegląd Politologiczny. 2023. doi:10.14746/pp.2022.28.1.1
BibTeX
@article{Sielezin2023,
author = {Sielezin, Jan Ryszard},
title = {Specyfika źródeł do badań politologicznych},
journal = {Przegląd Politologiczny},
year = {2023},
doi = {10.14746/pp.2022.28.1.1}
}
EUVIMED