Jubileusz 45-lecia pracy naukowej Profesor Zofii Hilczer-Kurnatowskiej
Folia Praehistorica Posnaniensia · 2018
DOI: 10.14746/fpp.2003.10.27 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Folia Praehistorica Posnaniensia, 2018. Verfasst von Hanna Kóčka-Krenz.
Abstract (Originalsprache)
a także mieliśmy możliwość zobaczenia wielu ważnych poznawczo stanowisk neolitycznych tego obszaru. Organizując te warsztaty w okresie NRD narażała się dr Nagel na poważne kłopoty, ryzykując karierę zawodową własną i swego męża. Wielokrotnie też angażowała w te przedsięwzięcia własne, skromne przecież, środki finansowe. Dr Erika Nagel była regularnym, czynnym uczestnikiem wszystkich liczących się konfe rencji naukowych dotyczących neolitu Polski zachodniej i północnej, służąc nawet pomocą w organizacji niektórych odbywających się w Polsce sesji międzynarodowych. Była m.in. de facto współredaktorem dwutomowej publikacji materiałów z konferencji „Die Trichterbecherkultur”, która odbyła się w 1988 roku w Dymaczewie koło Poznania. Pracę tę wykonała spo łecznie, poświęcając swój urlop i nie zgadzając się nawet na umieszczenie jej nazwiska w notce redakcyjnej. Dopiero teraz mam okazję publicznie wyrazić jej za to uznanie i wdzięczność. Dr Erika Nagel była uznanym specjalistą w zakresie neolitu północnoniemieckiego. Szcze gólnie bliska jej była problematyka kultury amfor kulistych, a jej prace z tego zakresu są często cytowane. Z racji swych obowiązków redakcyjnych posiadała dobrą orientację także i w innych dziedzinach archeologii niemieckiej. Była wysoko kwalifikowanym, jednym z najlepszych redaktorów tekstów archeologicznych. Była także wiernym, oddanym przyjacielem, głęboko współczującym, zawsze na pierwszym miejscu stawiającym potrzeby innych, zawsze gotowym do pomocy. Była bardzo dobrą żoną i matką, starając się w wychowaniu córek w miarę możności niwelować negatywne skutki państwowego systemu wychowawczego. Swoją chorobę znosiła z podziwu godnym samozaparciem i odwagą. Nie ukrywała swojego stanu, ale nie dopuszczała do traktowania jej z tego powodu w sposób specjalny. Walcząc do końca z postępującą słabością starała się w miarę normalnie żyć, nie być nikomu ciężarem, nie pokazywać, jak jej ciężko. Była ogromnie wdzięczna Rodzinie, trwającej przy niej w najtrudniejszych chwilach i głównie o nią się troszczyła. Odchodziła zostawiwszy wszystkie sprawy uregulowane, pogodzona z sobą i światem. Swoją postawą wzbudzała wielki, powszechny szacunek. Będzie nam Jej bardzo brakowało i na zawsze pozostanie w pamięci wszystkich, którzy Ją kiedykolwiek spotkali.
Zitieren
APA
Kóčka-Krenz, H. (2018). Jubileusz 45-lecia pracy naukowej Profesor Zofii Hilczer-Kurnatowskiej. Folia Praehistorica Posnaniensia. https://doi.org/10.14746/fpp.2003.10.27
Vancouver
Kóčka-Krenz H. Jubileusz 45-lecia pracy naukowej Profesor Zofii Hilczer-Kurnatowskiej. Folia Praehistorica Posnaniensia. 2018. doi:10.14746/fpp.2003.10.27
BibTeX
@article{KkaKrenz2018,
author = {Kóčka-Krenz, Hanna},
title = {Jubileusz 45-lecia pracy naukowej Profesor Zofii Hilczer-Kurnatowskiej},
journal = {Folia Praehistorica Posnaniensia},
year = {2018},
doi = {10.14746/fpp.2003.10.27}
}
EUVIMED