Czas wolny jako przestrzeń zmiany. Między transformacją własną a animacją innych – na przykładzie osób studiujących animację kultury
Studia Paedagogica Ignatiana · 27.03.2026 · 29 (1) · 191-208
DOI: 10.12775/spi.2026.1.009 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Studia Paedagogica Ignatiana, online erschienen am 27.03.2026. Verfasst von Dawid Reja. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-ND 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Celem raportu jest analiza czasu wolnego jako przestrzeni wewnętrznej transformacji jednostki u osób studiujących animację kultury. Przedmiotem opracowania są teoretyczne ujęcia czasu wolnego, jego wielorakie funkcje w życiu jednostki oraz znaczenie zmiany jako konstytutywnej idei animacyjnej. Materiał empiryczny stanowią wyniki badań przeprowadzonych wśród 81 osób studiujących animację kultury na Uniwersytecie Marie Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Zastosowano metody jakościowo-ilościowe, polegające na analizie subiektywnych definicji czasu wolnego oraz wskazań dotyczących dominujących i pożądanych aktywności wolnoczasowych. Analiza wykazała, że respondenci definiują czas wolny głównie w opozycji do obowiązków, jako przestrzeń autonomicznych i przyjemnych wyborów skoncentrowanych na regeneracji psychicznej. W aktualnych praktykach dominują aktywności percepcyjne i rekreacyjne, podczas gdy formy twórcze i integracyjne pojawiają się znacznie rzadziej. Respondenci wyraźnie artykułują potrzebę ograniczenia biernych praktyk, zwłaszcza nadmiernego korzystania z mediów społecznościowych, na rzecz działań aktywizujących, rozwijających i twórczych. Wnioski wskazują, że świadome, wartościowe gospodarowanie czasem wolnym stanowi warunek niezbędny autentyczności i efektywności przyszłych animatorów kultury w inicjowaniu konstruktywnie humanistycznej zmiany społeczno-kulturowej. Jest on zarówno narzędziem kształtowania kompetencji społecznych i twórczych, jak i przestrzenią eksperymentowania z wartościami, stylami życia oraz nowymi praktykami. Postuluje się włączenie edukacji w zakresie świadomego, wartościowego gospodarowania czasem wolnym do programów kształcenia animatorów kultury, co stanowi warunek niezbędny ich autentyczności i efektywności w inicjowaniu konstruktywnie humanistycznej zmiany społeczno-kulturowej.
Zitieren
APA
Reja, D. (2026). Czas wolny jako przestrzeń zmiany. Między transformacją własną a animacją innych – na przykładzie osób studiujących animację kultury. Studia Paedagogica Ignatiana, 29(1), 191-208. https://doi.org/10.12775/spi.2026.1.009
Vancouver
Reja D. Czas wolny jako przestrzeń zmiany. Między transformacją własną a animacją innych – na przykładzie osób studiujących animację kultury. Studia Paedagogica Ignatiana. 2026;29(1):191-208. doi:10.12775/spi.2026.1.009
BibTeX
@article{Reja2026,
author = {Reja, Dawid},
title = {Czas wolny jako przestrzeń zmiany. Między transformacją własną a animacją innych – na przykładzie osób studiujących animację kultury},
journal = {Studia Paedagogica Ignatiana},
year = {2026},
volume = {29},
number = {1},
pages = {191--208},
doi = {10.12775/spi.2026.1.009}
}
EUVIMED