Wersety „Psalmodii polskiej”: interpunkcja – składnia – uporządkowanie naddane (rozpoznanie wstępne)
Sztuka Edycji · 09.11.2026 · 29 (1) · 183-189
DOI: 10.12775/se.2026.0015 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Sztuka Edycji, online erschienen am 09.11.2026. Verfasst von Krzysztof Obremski. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-ND 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Wielokrotnie akcentowano w nauce odmienność wzorca stylistycznego Biblii względem prozy regulowanej normami antycznej retoryki. Budowa wersetu, oparta na parataktycznym łączeniu członów paralelnych, z częstym wysuwaniem grupy werbalnej na początek, jest diametralnie różna od opisanych przez Annę Wierzbicką struktur stylistycznych retorycznej polszczyzny XVI wieku. Model skonstruowany przez Wierzbicką mamy prawo przenieść na XVII wiek, ponieważ prozę tego okresu kształtują w zasadzie te same wzorce. Z różnic zasadniczych można wymienić: hipotaktyczność składni, tendencję do umieszczania grupy nominalnej (podmiot) na początku, grupy werbalnej (wspólne orzeczenie zdań składowych) na końcu, silne wiązanie zdań sygnałami konotacji obligatorycznej. Wersety Psalmodii polskiej były kształtowane przez obydwie te sprzeczne tendencje.
Zitieren
APA
Obremski, K. (2026). Wersety „Psalmodii polskiej”: interpunkcja – składnia – uporządkowanie naddane (rozpoznanie wstępne). Sztuka Edycji, 29(1), 183-189. https://doi.org/10.12775/se.2026.0015
Vancouver
Obremski K. Wersety „Psalmodii polskiej”: interpunkcja – składnia – uporządkowanie naddane (rozpoznanie wstępne). Sztuka Edycji. 2026;29(1):183-189. doi:10.12775/se.2026.0015
BibTeX
@article{Obremski2026,
author = {Obremski, Krzysztof},
title = {Wersety „Psalmodii polskiej”: interpunkcja – składnia – uporządkowanie naddane (rozpoznanie wstępne)},
journal = {Sztuka Edycji},
year = {2026},
volume = {29},
number = {1},
pages = {183--189},
doi = {10.12775/se.2026.0015}
}
EUVIMED