Piaskolwy: ekologia drapieżnika zależnego od mikrosiedliska
KOSMOS · 30.03.2026 · 75 (1 (349))
DOI: 10.12775/kosmos.2026.003 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift KOSMOS, online erschienen am 30.03.2026. Verfasst von Krzysztof Miler und 1 weiteren Autor:innen. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Piaskolwy (Vermileonidae) to drapieżne larwy muchówek budujące lejkowate pułapki w sypkim podłożu. Ich strategia żerowania stanowi przykład konwergencji z mrówkolwami, jednak opiera się na odmiennych rozwiązaniach morfologicznych i silniejszym uzależnieniu od właściwości mikrosiedliska. Kluczową rolę odgrywają czynniki abiotyczne, zwłaszcza granulacja i wilgotność podłoża, które determinują zarówno możliwość budowy pułapki, jak i jej skuteczność. Piaskolwy preferują suche, zacienione i osłonięte miejsca, co sprzyja ich wysokiej liczebności w środowiskach miejskich. Wykazują ograniczoną mobilność i podejmują decyzje siedliskowe na podstawie lokalnych sygnałów, integrując wiele czynników jednocześnie. W porównaniu z mrówkolwami są bardziej osiadłe i wyspecjalizowane w eksploatacji i zasiedlaniu drobnoziarnistych substratów. Przyszłe badania powinny skupić się na mechanizmach percepcji środowiska oraz roli zmienności mikroklimatu w dynamice populacji. Wyniki mogą znaleźć zastosowanie w analizie funkcjonowania zwierząt w środowiskach zurbanizowanych.
Zitieren
APA
Miler, K., & Stec, D. (2026). Piaskolwy: ekologia drapieżnika zależnego od mikrosiedliska. KOSMOS, 75(1 (349)). https://doi.org/10.12775/kosmos.2026.003
Vancouver
Miler K, Stec D. Piaskolwy: ekologia drapieżnika zależnego od mikrosiedliska. KOSMOS. 2026;75(1 (349)). doi:10.12775/kosmos.2026.003
BibTeX
@article{Miler2026,
author = {Miler, Krzysztof and Stec, Daniel},
title = {Piaskolwy: ekologia drapieżnika zależnego od mikrosiedliska},
journal = {KOSMOS},
year = {2026},
volume = {75},
number = {1 (349)},
doi = {10.12775/kosmos.2026.003}
}
EUVIMED