Mennica gdańska w 1795 r.
Gdański Notatnik Historyczny · 2025
DOI: 10.12775/gnh.2024.02 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Gdański Notatnik Historyczny, 2025. Verfasst von Zofia Maciakowska. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Mennica gdańska, położona przy bocznym kanale Raduni w sąsiedztwie Wielkiego Młyna, została zapewne zbudowana w drugim dziesięcioleciu XVII w. Stopniowo rozbudowywana o kolejne obiekty, w końcu XVIII w. zajmowała obszerną działkę rozciągającą się pomiędzy ul. Bednarską a kanałem. Obok budynków przemysłowych: budynku mennicy, szmelcerni i kuźni, w skład zabudowań wchodziły także domy mieszkalne, w tym dom werkmistrza usytuowany po przeciwnej stronie kanału. W 1793 r. podjęto decyzję o jej zamknięciu i pozostawieniu mennicy w Królewcu jako jedynej w Prusach. W 1795 r., w ramach przygotowań do wydzierżawienia zajmowanych przez mennicę obiektów oraz sprzedaży zgromadzonych w niej narzędzi, urządzeń i kruszców, wykonano ich inwentaryzację. Spisem wyposażenia i jego wyceną objęto 175 pozycji. Szczegółowym opisom inwentaryzacyjnym budynków i oszacowaniu ich wartości towarzyszyły plany pomiarowe zabudowań. Zgromadzony materiał pozwala na szczegółowy opis stanu mennicy w tamtym czasie.
Zitieren
APA
Maciakowska, Z. (2025). Mennica gdańska w 1795 r. Gdański Notatnik Historyczny. https://doi.org/10.12775/gnh.2024.02
Vancouver
Maciakowska Z. Mennica gdańska w 1795 r. Gdański Notatnik Historyczny. 2025. doi:10.12775/gnh.2024.02
BibTeX
@article{Maciakowska2025,
author = {Maciakowska, Zofia},
title = {Mennica gdańska w 1795 r},
journal = {Gdański Notatnik Historyczny},
year = {2025},
doi = {10.12775/gnh.2024.02}
}
EUVIMED