Polska własność na Westerplatte w latach 1919–1925
Gdański Notatnik Historyczny · 2025
DOI: 10.12775/gnh.2022.02 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Gdański Notatnik Historyczny, 2025. Verfasst von Janusz Dargacz. Die Arbeit wurde bisher 1-mal zitiert (Crossref). Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Westerplatte funkcjonuje w zbiorowej świadomości przede wszystkim jako miejsce wybuchu II wojny światowej. Zarówno obrona półwyspu we wrześniu 1939 r., jak i okoliczności powstania i funkcjonowanie polskiej jednostki wartowniczej doczekały się bogatej literatury. Znaczniej słabiej jest rozpoznany wątek związany z polską obecnością na Westerplatte przed przekazaniem półwyspu Polsce w 1924 r. Tymczasem ze względu na strategiczne położenie tego terenu polskie władze zainteresowały się Westerplatte już w 1919 r., kiedy tylko zapadła decyzja o utworzeniu Wolnego Miasta Gdańska. W latach 1919–1920 Polacy zakupili na Westerplatte liczne budynki, przede wszystkim obiekty wchodzące w skład zakładu kąpielowego. Zakupy na zlecenie polskiego rządu były dokonywane za pośrednictwem Banku Związku Spółek Zarobkowych z Poznania. Artykuł omawia charakter i cel tych nabytków, a także kwestie związane z wysiedleniem mieszkańców i rozbiórki budynków po 1924 r.
Zitieren
APA
Dargacz, J. (2025). Polska własność na Westerplatte w latach 1919–1925. Gdański Notatnik Historyczny. https://doi.org/10.12775/gnh.2022.02
Vancouver
Dargacz J. Polska własność na Westerplatte w latach 1919–1925. Gdański Notatnik Historyczny. 2025. doi:10.12775/gnh.2022.02
BibTeX
@article{Dargacz2025,
author = {Dargacz, Janusz},
title = {Polska własność na Westerplatte w latach 1919–1925},
journal = {Gdański Notatnik Historyczny},
year = {2025},
doi = {10.12775/gnh.2022.02}
}
EUVIMED