Juda i Samaria po wygnaniu babilońskim: między mitem i historią
Biblica et Patristica Thoruniensia · 30.06.2026 · 19 (2) · 221-233
DOI: 10.12775/bpth.2026.011 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Biblica et Patristica Thoruniensia, online erschienen am 30.06.2026. Verfasst von Janusz Lemański. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-ND 4.0).
Abstract (Originalsprache)
W artykule przeanalizowane zostały najpierw dane historyczne dotyczące upadku Samarii, a następnie badania archeologiczne, które wykluczają całkowitą depopulację tego regionu i pozbawienie go jego izraelskiej tożsamości. Samaria pozostała tożsamościowo: etnicznie i religijnie izraelska i sytuacja ta przetrwała do czasów perskich. W tym okresie – po wygnaniu babilońskim – to ona nadawała się lepiej na centrum administracyjne dla nowej władzy niż zniszczona i pozbawiona większej liczby ludności Judea. Współczesne badania nad powstaniem Tory powalają sądzić, że to właśnie w Samarii, a nie w Judei rozpoczął się proces kompilowania tradycji tożsamościowych (patriarchowie, dawne sanktuaria, exodus), a dzięki współpracy elit z północy i południa udało się stworzyć akceptowalną dla obu wspólnot wersję tego dzieła (Pięcioksiąg pre-Samarytański), która przetrwała do czasu rozejścia się obu wspólnot (druga polowa II wieku przed Chr.).
Zitieren
APA
Lemański, J. (2026). Juda i Samaria po wygnaniu babilońskim: między mitem i historią. Biblica et Patristica Thoruniensia, 19(2), 221-233. https://doi.org/10.12775/bpth.2026.011
Vancouver
Lemański J. Juda i Samaria po wygnaniu babilońskim: między mitem i historią. Biblica et Patristica Thoruniensia. 2026;19(2):221-233. doi:10.12775/bpth.2026.011
BibTeX
@article{Lemaski2026,
author = {Lemański, Janusz},
title = {Juda i Samaria po wygnaniu babilońskim: między mitem i historią},
journal = {Biblica et Patristica Thoruniensia},
year = {2026},
volume = {19},
number = {2},
pages = {221--233},
doi = {10.12775/bpth.2026.011}
}
EUVIMED